055 - MY KONIOKRADY

My, koniokrady, my koniokrady.
Nam żaden szeryf nie da rady.
Konia zostawisz, już nie ma go,
Choćby to był trojański koń.

My koniokrady, my koniokrady.
Puste zagrody to nasze ślady.
W życiu jak w filmie swą rolę masz.
Nam przypadł los złodziei grać.

My koniokrady, my koniokrady.
Z każdym kowbojem szukamy zwady.
Widać przed barem znajomy cień:
Zginie czy nie? Załóżmy się.

My koniokrady, my koniokrady.
Banda kolegów ze szkolnej ławy.
Wierny przyjaciel tę cechę ma,
Że można z nim i konie kraść.